وبلاگستان

این هفته وبلاگ نویسان به موضوع داغ روز که برگزاری کنفرانس کابل و سایر موضوعات این هفته میباشد پرداخته اند، که یکجا دنبال میکنیم .

اما پیش از شروع برنامه به سلسله برنامه های قبلی نکاتی چند درمورد نقش وبلاگ وبلاگ نویسی جهت بدست آوردن معلومات  وبلاگ و وبلاگ نویسی را برجسته میسازیم.

وبلاگ در واقع یک دفتر خاطرات یا نوشته های شخصی، یک فضای همکاری، یک محیط سیاسی، بازار ارائه آخرین اخبار، مجموعه ای از لینکها، افکار خصوصی شما و نهایتا یادداشتهایی برای تمام دنیاست.

وبلاگ بر اساس اولویت و نظم زمانی خاصی سازماندهی می شود یعنی از جدید ترین مطالب منتشر شده به سمت قدیمی ترین مطالب منتشر شده در حرکت است.

که این روند دروبلاگ برای خواننده ی خود نشان میدهد چه چیزی جدیدی به نشر رسیده است.در حال حاضر وبلاگ های متعدد درعرصه های سیاسی ، حقوقی ، اجتماعی ، فرهنگی ، علمی و سایر موارد وجود دارد که هر خواننده موضوع دلخواه خود را تعقیب میکند .

برخی از وبلاگ ها دارای صدها هزار خواننده در طی یک روز می باشند. حتی خوانند گان متعدد، اخبار مورد نظر شانرا را قبل از مطالعه روزنامه از طریق وبلاگ ها بدست می آورند . به همین گونه اشخاص مختلف میتوانند برای بدست آوردند مضامین دلخواه شان از وبلاگ ها استفاده نمایند.

خلاصه وبلاگ و وبلاگ نويسي يكي از پديده هاي نوين در دنياي پر راز و رمز اينترنت است ، بطوريكه هزاران تن از مردم سراسر دنيا از تمام سطوح اجتماعي و از تمامي قشرها به وبلاگ نويسي روي آورده اند و نوشته هاي خود را در معرض ديد عموم مراجعان از نقاط مختلف جهان در دهكده جهاني گذاشته اند.  

پس اگر شما نیز میخواهید وبلاگ نویس باشید و بتوانید دیدگاه های تانرا درموارد مختلف ابرازکنید، صرف ضرورت دارید به انترنیت دسترسی داشته ووبلاگی را ایجاد کنید تا باشد د باشد آنچه در فکر دارید بنویسید و با مردم در تمام جهان شریک سازید.

در اخیر هر برنامه وبلاگستان شماره تلفون و ایمیل آدرس برنامه داده میشود و شما میتوانید از طریق موبایل و یا ایمیل با ما به تماس شوید تا ما هدایات وبلاگ نویسی را برای تان نشان بدهیم . 

حال برنامه را با موضوعات که ازدیدگاه وبلاگ نویسان افغان این هفته در مورد کنفرانس کابل به نشر رسیده است میپردازیم.

کنفرانس کابل در پی عادی سازی زنده گی
از وبلاگ "تبرغنک "  ()

180 میلون دالرباج دهی برای مخالفین دولت وملت افغانستان  
از وبلاگ "قانون وعدالت در زنده گی" ()

آزموده را آزمودن خطاست
از وبلاگ " لعل پرس" ()

دستور العمل مبارزات انتخاباتی

از وبلاگ " نا گفته ها" ()

شهر پرآوازه
از وبلاگ "آینه" ()

 وبلاگ " تبرغنک "  مقاله را تحت عنوان " کنفرانس کابل در پی عادی سازی زنده گی " نوشته است. 
نویسنده این وبلاگ محمود حکیمی نام دارد واز کابل مینویسد.

به نظراین وبلاگ نویس در کنفرانس کابل بحث عمده بالای عادی سازی زنده گی ملیشه ها صورت میگیرد که هزینه ی هم درقبال دارد اما سوال این است که اگر قرار باشد مخالفان را با دادن پول میتوان آرام ساخت پس چه تضمینی وجود دارد که دیگران نیز بخاطربدست آوردند پول اغتشاش گرنشوند؟

کنفرانس کابل در پی عادی سازی زندگی     http://tabarghanak.blogfa.com/

 کنفرانس کابل امروز برگزارمیگردد، این کنفرانس باردیگر اعتبار افغانستان را در زمینه های گوناگون به نمایش می گذارد. آیا افغانستان خواهد توانست کمک های بیشتر جامعه جهانی را جلب کند؟ این، جدی ترین پرسش است که دربرابر دولت افغانستان قرار دارد. این کشور هنوز گرفتار چالش هایی است که ازیکی عبورنکرده به منجلاب دیگری می افتد.

چندی قبل نیتالوی یک عضو کانگرس امریکا قسم خورده بود که دیگر به افغانستان کمک نمی کند اما افغانستان چشم اش را به کنفرانسی دوخته است که بازهم ازجامعه جهانی پول بگیرد وتازه خواهان آن است که پنجاه فیصد این کمک هارا بطور بلاواسطه دریافت وبه مصرف برساند. هردو کار برای دولت افغانستان مهم است؛ اینکه بتواند قناعت جامعه جهانی رافراهم کند ونیز اینکه ازخود ظرفیتی نشان دهد که می تواند این کمک هارا به طریقه درست ودریک روند شفاف به مصرف برساند.

  کمک های مالی اگرچند که اصلی ترین سوژه کنفرانس کابل می باشد اما مسایل بسیار عمده دیگری نیز درجنب آن  مطرح است که هرکدام درسرنوشت افغانستان تاثیرات فوق العاده ای خواهد گذاشت.

یکی از این مسایل، موضوع گفتگو ومصالحه با طالبان است. موضوعی که این روزها حتا فکر واندیشه مردم عادی را به خود مشغول داشته است. ازبس که دراین کشور خشم وخشونت وبیداد جریان دارد این مساله به یک رویا بیشترشباهت دارد که بالاخره روزی به صلح خواهیم رسید. مردم فکر می کنند کم کم به سمت بحران های بزرگتری سوق داده می شوند.

هرروز که می گذرد صفحه جدیدی درشیوه های آدم کشی گروه های مسلح به نمایش گذاشته می شود. قتل واختطاف ومردم آزاری به حدی رسیده است که اکنون دیگر حتا مسافران عادی ومردمان ملکی هم نمی توانند درجاده های بین ولایات وولسوالی ها گشت وگذار نمایند.

در|آخرین مورد طالبان دونفر را در ولسوالی خواجه عمری ربوده ویک نفر|آن را دربدل پنج لک افغانی آزاد کرده اما دیگری را که پول نداشته است یک کلک دست اش را بریده است. درمورد دیگر گروپ های مسلح طالبان دریک بازار محلی جاغوری ولایت غزنی یورش آورده ویکی از بستگان یک کاندید ولسی جرگه را باخود برده اند. درتمام کشور حوادث از این نوع هرروز رخ می دهد.

 هالبروک فرستاده خاص باراک اوباما گفته است که درکنفرانس کابل روی عادی سازی زندگی ملیشه ها تمرکز خواهد شد. بدین معنی که بودجه اختصاصی به همین منظور مصرف می شود تا طالبان به زندگی عادی برگردند. این طرح در ماهیت خود شاید مثبت باشد اما سوال این است که تا مصرف بودجه عادی سازی زندگی ملیشه ها، چه تعداد دیگر به طمع پول به صفوف ملیشه ها می پیوندند.

افغانستان به مراحل نگران کننده تاریخی خود قرار دارد به نظر می رسد بدون یک  جدیت روشن درقبال مخالفین همه طرح ها نقش برآب خواهد شد.

 وبلاگ " قانون وعدالت در زنده گی " مقاله را تحت عنوان "180 میلون دالرباج دهی برای مخالفین دولت وملت افغانستان  " نوشته است.

نویسنده این وبلاگ محمد تقی دانش نام دارد واز افغانهای مقیم اروپا میباشد.

به نظر این وبلاگ نویس حکومت آقای کرزی به جای سرکوب کردن مخالفان مردم افغانستان باج دهی میکند.

این وبلاگ نویس ادامه میدهد قرار است در کنفرانس کابل 180 میلون دالربرای مخالفان دولت داده شود، که این سیاست نادرست حکومت نوع تشویق برای طالبان وباج دادن ملت فقیر افغانستان است.

180میلون دالر باج دهی برای مخالفین دولت وملت افغانستان  http://qanonmandi.blogfa.com/

ده ها کشور خارجی و نهادهای بین المللی که در بازسازی و حمایت از دولت آقای کرزی در این کنفرانس شرکت مینمایند ، گردهم آمده و در باره چگونگی حمایت و بازسازی افغانستان بحث و گفتگو مینمایند. یکی از بحثهای بسیار مهم این کنفرانس ، اختصاص مبلغ ۱۸۰ میلیون دالر برای مخالفین دولت میباشد.. .

اما افسوس و درد از آن است که در طول حکومت آقای کرزی ، سرکشی و طغیان ، روشی برای باج خواهی و امتیاز طلبی شده است. در هر ولایت و ولسوالی که نا امنی بیشتر باشد و قتل ، کشتار و جنایت بیشتر صورت گیرد و یا تریاک و مواد مخدر بیشتر تولید گردد ، اهالی آن بیشتر مورد توجه قرار گرفته و پول و امکانات متنوع برای آنان در نظر گرفته میشود.

این سیاست غلط و نادرست علاوه بر آنکه پول و ثروت بیت المال را به هدر میدهد ، موجب تشویق و ترغیب بیشتر مخالفین و جنایتکاران میشود. از طرف دیگر ، اهالی ولایات و ولسوالیهای امن که نه در آن قتل و کشتار صورت میگیرد و نه از تریاک و موادمخدر خبری است ، از اینکه مورد بی مهری و کم توجهی دولت و حامیان خارجی و بین المللی آن قرار میگیرند ، سرخورده و مأیوس شده و متمایل به آن میگردند که دامنه نا امنیها ، انفجار ، قتل و مواد مخدر را  به  مناطق خویش  گسترش دهند.

در این سیاست مرموز و خطرناک حکومت که همانا جنایت پروری میباشد ، عوامل نا امنیها بعنوان تشویق جایزه گرفته و مردم صلح دوست سایر مناطق تاوان صلح طلبی و امن گستری خود را پرداخت خواهند کرد.

معلوم نیست جناب کرزی صاحب این سیاست و این منطق را بر اساس کدام ملاک و معیار ، در پیش گرفته است. از نظر شرعی و دینی ، مخالفین دولت و جامعه اسلامی باید بعنوان یاغی و باغی سرکوب و منکوب گردند. از نظر قوانین داخلی و بین المللی هر کس خلاف قانون مرتکب شده و دست به قتل و جنایت بزند و یا به امنیت ملی و حاکمیت دولتی صدمه وارد کند ، باید بعنوان مجرم به مجازات قانونی برسد.

معلوم نیست در این آشفته بازار سیاست یک بام و دو هوای حکومت کرزی ، چه میگذرد. از طرفی زندانیان طالب که دستشان به خون ملت مظلوم افغانستان آغشته است ، از زندان رها میشوند و از طرف دیگر آقای کرزی جهت پاک نمودن اسامی طالبان از لیست سیاه سازمان ملل ، داد و بیداد راه می اندازد . و از جهت دیگر از مجامع بین المللی میخواهد تا برای مخالفین دولت و بازگشت آنان به زندگی عادی باید میلیونها دالر به مصرف برسد.

باید از جناب کرزی سوال نمود که آیا دیگر اقوام و مردم افغانستان حق و حقوقی ندارند که اینگونه سنگ طالب جان را به سینه میکوبد؟ آیا فراموش کرده است که در اوائل حکومت و در سفر به قندهار ، نزدیک بود همین طالب، جان ایشان را به دیار شهدا روان کنند اما یک جوان ، خود را قربانی کرد و جان کرزی صاحب  را نجات داد !

با این سیاست که جناب آقای کرزی روان است ، بازگشت دوباره حکومت طالبان در افغانستان دور از انتطار نیست . در آن صورت دوران سیاه ظلم و ستم  ،حکومت جهل ، توحش و بربریت در افغانستان آغاز خواهد گردید .                                                   

وبلاگ " لعل پرس " مقاله را تحت عنوان " آزموده را آزمودن خطاست " نوشته است.

نویسنده این وبلاگ بهمن بدخشانی نام دارد واز کابل مینویسد.

نظربه نوشته های این وبلاگ نویس پارلمان جای کسانی است که قانون را بدانند تا قانون بسازند نه جای داکتر ، انجینیر،  وغیره زیرا آنها اگر قصد خدمت دارند، باید از طریق رشته خاص خودشان مصدر خدمت شوند نه از راه پارلمان .

 آزمودن را آزمودن خطاست  http://lalpress.blogspot.com/

طبعا هيچ كانديدي در اوراق تبليغاتي اش نمي نويسد كه فقط براي مقام گرفتن خود را كانديد نموده، همه شعار سر مي دهند كه خدمت به مردم آرزوي شان است در صورتيكه برنده شوند، و دقيقا اين طور هم نيست كه همه كانديدان فقط براي مقام گيري، چوكي گيري، وفند گيري كانديد بوده باشند ، هستند كسانيكه شايسته وكلالت مردم را دارند و خدمت به مردم هدف شان هست.
اما حرف اينجاست كي چگونه بايد شناخت و به كي راي داد؟ و اهل راي كي است و آيا هدف خدمت هست و ياچيزي ديگري.
با هر كانديد از سابقه اي كاري اش باید شناخت ودانست كه قبلا چكاري مي كرده آيا در خدمت مردم بود و آيا هدفش جز پول پيدا کردن چيزي نبوده.
درميان كانديد صاحبان گروه هاي زيادي وجود دارند، قانون دان ، مداح ، داكتر ، انجنير ، استاد، نظامي ، مولوي ، و. دها ديگر
اما حرف اينست پارلمان جاي قانون دان هاست نه جاي داكتر ، انجنير و استاد و اشخاص ديگر، بايد به پارلمان تنها كساني كه قانون را ميداند راه پيدا كند.
من كه خودم يك شهروند افغانستان هستم هرگز به يك داكتر ، انجنير ، استاد دانشگاه ، شخص نظامي و.... راي نخواهم داد زيرا اگر هدف اين گروه ها خدمت باشد ، بهترين خدمت يك داكتر مريض ديدن است ، بهترين خدمت يك استاد دانشگاه درس دادن دانشجو هاست و بهترين خدمت يك نظامي خدمت به نظام است پس وقتي اينها خدماتي كه حاضر به خدمت شان هست و حتي شايد سوگند هم خورده اند كه در رشته هاي خود به مردم خدمت خواهند كرد به كار حاضر نيستند پس اينها لياقت خدمت را در پارلمان هم ندارند و آزمود ه ها را آزمودن خطاست.

 وبلاگ "آینه" مقاله را تحت عنوان " شهر پرآوازه " نوشته است.

این وبلاگ نویس داود ناظری نام دارد واز کابل مینویسد.

به نظر این وبلاگ نویس برخی از کاندیدان راه های جدیدی برای بدست آوردن رای یافته اند.

شهر پر آوازه   http://badqol.blogspot.com/

امروز بیرون ازدفتربشترازروزهای دیگرکارداشتم میگشتم دیدبازدید ازدوستان وفامیل اما نسبت به وقت های دیگرکاملآمتفاوت ورنگه به نظرآمدچهره های پاک تمیزمردان وزنان راکه آدم گمان نمیبرددرافغانستان زندگی میکنند.

 انواع مدهای لباس های زنانه ومردانه نکتای وکوت شلواروعباوعمامه، درتابلوهای قشنگ بزرک به نظرمیخوردکه نه علایم ترافکی مانده ونه تابلوی دوکان ومکتب وشفاخانه .

 دریکی ازمجلس های که جمعی ازدوستان وموسفیدان جمع بودن صحبت شد که فلان کاندیددرمقابل یک هزاررآی 40 هزاردالرآمریکای رابه سر سنگ تهداب مسجد مانده وفیصله شده که اهالی این مسجد که 500 خانه میشودخانه دونفر(تنهازن مرد)به کاندیدمحترم رآی دهد.

 مردم رااین پلان خوششان آمده بودهرمسجد که نیمه کاره باقی مانده ازیک کاندیددعوت میکردکه 50000$دالربدهد یک هزاررآی راازاهالی مسجدحساب کند.
دوستان خواننده شماچی نظردارید؟؟؟؟؟

 این وبلاگ نویس ادامه میدهد با گذاشتن تهداب سنگ یک مسجد از محله مربوط خواستاریکهزار رای میشوند، حالا شما قضاوت کنید.

این بود گرد آورده های این هفته وبلاگستان امید طرف توجه تان قرار گرفته باشد.

وبلاگ نویسان که میخواهند مقالات شان ازطریق رادیو سلام وطندار به نشررسانده شود با ما به این آدرس ها  به تماس شوند .

شما میتوانید به شماره   ۰۷۰۰۲۷۵۸۶۵   باما در تماس شده، نظریات،

همچنان میتوانید به ایمل ادرس  editor@salamwatandar.com  مارا در جریان قرار  دهید

تشکر از حوصله مندی شما عزیزان تا نشر برنامه بعدی وبلاگستان شمارا به خداوند کریم میسپاریم شاد وموفق باشید.